Poëzie

.

Poëzie: Uit de serie Opstanding: Ontvouwen, Druppels, Aangeroepen. Diverse Thema's: Ontferming, God, De Momenten,
Uit Water, Doop, Herbergzaam, Wake, Een Stukje Mij. Liefde: Simcha

 

 

 

Gedichten uit de serie Opstanding:

 

Ontvouwen

Ik schaaf mijn beide knieën aan de schuld
maar ik genees van al Uw wonden
in de nacht waarin het wonder
dat ik vind
wat U ontvouwde
als mijn ziel

.

.

Druppels

Volmaakt als druppels: ogenblikken die kloppen
Zou opstanding zijn zoveel druppels dat het gaat stromen
tot er geen houden aan meer is

.

.

Aangeroepen

Zo aangeroepen door het Licht
dat de wet van onomkeerbaarheid
weerloos wordt
en aardedonker zwaartepunt
thermiek voortbrengt
een onomwonden nieuwe lichaamstaal
slaat haar ogen open
zo te worden opgewekt
en gaan

.

.

Diverse thema's:

Ontferming

Iemand zei me er is hemel
maar ik vond haar niet
want ik kende de dingen
alleen met mijn eigen aard

Toen nam haar licht
behoedzaam en bewogen
de hunkerende ruimte in
en vormde zich naar mijn kreten

zo liet zij zich ontdekken

ik vond haar

.

.

God

Zoals de blaadjes van een bloem
chrysantenwit met zon
een zilveren ziel

je blik ontkwijnt mijn stof
en vloeit mijn tegendelen heel

jij wezenswitte woning
waar ik weet

en rust

en

.

.

De momenten

Ik tel tot honderd met mijn ogen dicht
de wurggreep van de angst
lost op in dit gebed
te weinig stof voor woorden
maar in het spoor
van de momenten
verzamelt zich een eeuwigheid
aan liefde

.

.

Uit Water

Er filtert stem
als lichtval in mijn huid

Zo zal het zijn
als u die zuiver water bent
mij vindt

en met mij onder gaat
verpurperd wordt

mij tot het einde
van de tombetijd
omkomt

Zo zal het zijn

totdat u mij
uit water schept
herschept

uit fluisterende overvloed

en opheft
naar de zon

L’chaim

.

.

Doop

De hand die liefde geeft
is het begin en einde

is zintuig van de heelheid
is huid van teder woord

Zij maakt de dauw tot sterren
en geeft ons licht uit onschuld

Het hart dat liefde geeft
laat ons als lied herboren

in eeuwg ochtendgloren
nog voor de eerste adem

ontluiken in het water
ontwaken als een kind

(Gepubliceerd in PKN Kerkinformatie, April 2008)

.

.

Herbergzaam

Deze plek, de warmgrijzige
heide met een vermoeden van paars
en een bonkige zachtheid
geruststellend als vaderlijke knikjes

Deze plek onder de langzaamaan
ontketenende meizon die onverwacht
en volkomen samenvalt
met aangekomen zijn

na vergeefs nagejaagde oorden
en ongastvrij bevonden luchtkastelen
argwanende pleisterplaatsen

Het is hier, lichtgevend beige gras rijst op
als een aaibare Geest Gods
waartussen zich eeuwige liefde nestelt,

Deze herbergzame aardehemel
waar U mij bezielt, waar ik werd
verwacht en gestild

.

.

Wake

Zo innerlicht bewoond
mijn rouwend onvermogen

de zonneklare ziel
die in de groeve welt
van mijn versteende schaduw

de ongeboren dag
die in mijn lijden kiemt
en ademt voor ons beide

het al aanwezig hart
dat aanligt aan mijn stof
mijn rouwend onvermogen

zo licht, zo innerlicht bewoond

.

.

Een stukje mij

Er valt een stukje mij
een dwarreling ik kijk ernaar
hoe lang en ook hoever

het gruis van andere uren
dicht zichzelf eenvoudig toe
dat het zich verwijderen moet
van mij

Tergend roekeloze vrije val
tot alles is afgedaald
het einde van de wereld
Ik leg mijn hand op de bodem
en wacht

Een stilte als een wervelwind
verdeelt zich over mij
en echoot al mijn delen
ik vind mijn andere hand
en ik bid

.

.

 

Liefde:

Simcha

Zoals ik me niet afvraag
of een steen bij elkaar hoort
of het groen van het gras bij elkaar hoort
of de ademhaling bij elkaar hoort

zo vraag ik me niet af of wij bij elkaar horen
het is als denken dat er zoiets als een zonder jou bestaat
maar dat bestaat helemaal niet
alsof leven op weg zou kunnen zijn naar zichzelf
of daar vandaan

jij hebt de vorm van mijn ziel
en het gewicht van mijn hart
hoe dat alles nog nader is
dan blauw in paars en huid in warmte 

dat vier ik
zoals blijdschap bij elkaar hoort
in jouw ogen

.

.